روزی که بــهـار بیاید...


تا فصل شکفتن نیامده باید خاکهای باغچه دلها را زیر و رو کنیم بذری بپاشیم آبی بدهیم و در انتظار بهار بمانیم. بهار فصل بذر پاشیدن نیست. فصل به جوانه نشستن است. فصل شکفتن و روئیدن است.



بهار که بیاید دیگر بذری به کار نخواهد آمد. باید قبل از آمدنش دلهایمان را زیر و رو کنیم. هر چه وسعت دلمان بیشتر، گلهای باغچه مان بیشتر و زیباتر.

هر چه دلمان آسمانی تر، گلهای باغچه مان زنده تر و شاداب تر. در گوشه ای از باغچه دل بذر ایمان بکاریم و در گوشه  ای نهال تقوا بنشانیم. دانه های گل عفاف و حیا را در گوشه ای بیافشانیم باغچه را با دانه گل «عشق به ولایت» تزئین کنیم و قدری هم آب صداقت و اخلاص بر آنها بپاشیم تا بهتر بروید و باغچه مان زیبا تر شود و بهار، باغچه وجودمان را بپسندد و به میهمانی دلمان بیاید.



می گویم روزی که طراوت سربزند باغچه بی بذر می ماند و پوسیده. بهار به چنین باغچه ای سر نخواهد کشید.

روزی که سبزترین و زنده ترین بهار هستی بیاید، روزی که روشن ترین آیه پروردگار ظهور کند، آن روز روزیست که مجرمین به سیمایشان شناخته می شوند روزی که چهره ها فریاد می زنند و آنچه در درون دارند بر آینه، ظاهر و هویدا می کنند بیاییم با نور معرفت آشنا شویم بیائیم نورانی شویم و دعا کنیم.



چرا که بهار می آید با همه سبزی اش با همه روشنی اش و سلام به نور خدا که هرگز خاموش نمی شود. سلام به ذخیره آخر الزمان سلام به مهدی... به عزیز خدا به حبیب خدا...






توصیفـگر :
بهار ,  نوروز ,  فصل بهار ,  عکس طبیعت ,  فروردین ,  سال نو ,  تحویل سال 94 , 

موضوع :
عیــدنامـه ,  کوتاه و خواندنی ,